Everest, Gokyo and Three Passes

Aankomst Kathmandu

12 augustus 2017

 

maandag, 3 april 2017

Aankomst
Het is druk op het vliegveld van Kathmandu. Het rode bakstenen gebouw van Tribhuvan International Airport voelt vertrouwd. De gezichten lijken hetzelfde. De tijd lijkt hier stil te staan. Toch zijn er iedere keer weer kleine verschillen te zien. De wachttijden, die zijn er niet minder om. De man van het visumloket wenkt me. Een visum tot 30 dagen is 40 dollar, een visum tot 90 dagen is 100 dollar. Mijn verblijf in Nepal? 31 dagen … De man vraagt 40 dollar, geeft me een 30 dagen visum en knipoogt. Op het visum staat 30 + 1 dag geschreven. We kijkend elkaar lachend aan. Hoe aardig!

Met mijn reistas en rugzak loop ik naar buiten uit. De geuren en geluiden zijn vertrouwd. De mensen achter het hek die hun gasten komen ophalen ook. Ik kijk op de vele blaadjes op zoek naar mijn naam. En daar hoor ik ineens “Natasja” roepen. De man van Thamserku komt aanlopen en zwaait met het blaadje in zijn hand. Terwijl we naar de auto lopen, zegt hij lachend dat ie me herkende van de vorige keren.

Oude bekenden
De auto van Thamserku brengt me naar het Nirvana Garden Hotel aan de rand van Thamel, de toeristenwijk van Kathmandu. Ik neem de stad in me op. De stad die ik eens zo vies en te druk vond. Ik ben ervan gaan houden. De drukte, de chaos en de mensen.
Mijn agent Kumar wacht me op in de lobby van het hotel. Het is goed elkaar weer terug te zien. Het personeel van de receptie heet me weer hartelijk welkom. Ook hier staat de tijd stil. We praten bij met een kop thee, doen de gebruikelijke incheck en nemen de details van mijn trekking door. Een jongeman schuift aan. Het is mijn gids, Ang Kami Sherpa. Jong, een hippe haarkuif en een oorringetje. Helemaal anders dan mijn vorige gids Sancha. We maken kennis en zullen vanaf morgen een maand lang samen optrekken. Maar dat is morgen pas.

Het is inmiddels half 3 als ik op mijn hotelkamer kom. Ik geniet even van het zonnetje op het balkon van mijn hotelkamer. Het is een heerlijke 25 graden. Hoe anders dan in december. Veel tijd in Kathmandu heb ik niet. Morgenvroeg vertrek ik al naar de bergen. Dus tijd om in actie te komen. Buiten staat Joy naast zijn kleine witte autootje. Met een lach begroeten we elkaar. Joy is mijn vaste taxichauffeur in Kathmandu en heeft zijn standplaats bij het hotel. We spreken over een half uurtje af. Eerst de praktische zaken: geld pinnen, flessen water en een broodje kopen. Dus ik loop snel de hoek om, Thamel in.

Good to be Back

You Might Also Like

Geen reacties

Laat een reactie achter